| Najnowsze opisy obiektów |
|
|
| Kościół Najświetszej Marii Panny - Czerwony kościół |
| Piława Dolna |
|
Czerwony Kościół - kościół pomocniczy p. w. Narodzenia NMP, dawniej ewangelicki. Zbudowany w latach 1840- 1845 z czerwonej cegły, przez co zwany "czerwonym", jednonawowy z dwoma piętrami empor (chórów). W prezbiterium zakończonym pełnym łukiem znajduje się witraż przedstawiający scenę Zmartwychwstania, wewnątrz późnogotycka rzeźba Madonny z Dzieciątkiem. Kościół posiada trzy wieże: boczne w kształcie graniastosłupów i środkową ośmioboczną w której umieszczony jest zegar z trzema tarczami. Pierwszym pastorem był Alexius von Puskas z Węgier, zmarł 30 maja 1884 r. podczas udzielania sakramentu chrztu. Za kościołem znajduje się cmentarz ewangelicki, po II wojnie św. ograbiony z płyt i pomników, w murze cmentarnym zachowały się fragmenty sztukaterii.
Ciekawy artykuł o tym kościele, zatytułowany "Upragniony kościół" znajduje się tu:
Dodał: † Festung, 2020-12-29 17:44:55
więcej  |
|
|
Pałac pochodzi prawdopodobnie z końca XIX w. Jest to trójkondygnacjowa budowla, kryta dachem spadowym łamanym.
Powstała na podstawie rzutu prostokąta. Przed pałacem znajduje się podjazd, a dookoła niewielki park.
źródło Dodał: Krzysztof Bach, 2020-12-29 15:12:39 |
|
|
W okresie od końca XIX wieku do lat dwudziestych XX wieku Odra pełniła rolę ważnego szlaku żeglugowego służącego do zaopatrywania miasta i wyważenia różnych towarów. W rejonie od mostu Lessinga do ujścia Oławy oprócz przystani statków pasażerskich funkcjonowało olbrzymie cumowisko dla holowników i barek transportujących towary. Ze względu na brak infrastruktury do przeładunku towarów można przyjąć, że cumowisko pełniło rolę swoistego "parkingu" dla tych jednostek
Dodał: vigo, 2020-12-29 11:07:09
więcej |
|
|
| Przystań pasażerska parowców II |
| Wrocław |
|
Przystań pasażerska parowców II
Pomiędzy mostami Lessinga i Kaiserbrücke, przy nabrzeżu dawnej gazowni (obecny bulwar Lecha i Marii Kaczyńskich) od początku wieku znajdowało się tu cumowisko dla barek i holowników. Od drugiej połowy lat dwudziestych nastąpiło przekształcenie cumowiska w przystań pasażerską. Pojawił się na wodzie pomost z małym budynkiem kasowym do obsługi przycumowanych statków pasażerskich.
Dodał: vigo, 2020-12-29 11:06:21 |
|
|
| Schron obserwacyjno-bojowy |
| Wrocław |
|
Niewielki, trójsektorowy schron obserwacyjno-wartowniczy umiejscowiony w środku pola nieopodal ul. Żernickiej. Wejście do schronu mieściło się w stropie, w obiekcie brak stalowego włazu i drabinki. Dodał: legion, 2020-12-28 23:26:52 |
|
|
| Szkoła Podstawowa nr 2 / Przedszkole nr 14 |
| Jelenia Góra |
|
Szkoła gminna, ob. szkoła i przedszkole, 4 ćw. XIX, mur., tynk., drewniana sygnaturka na dachu; częściowa utrata wartości historycznych po redukcji detali architektonicznych.
Stan zachowania: średni.
Zalecenia konserwatorskie:
Do zachowania:
— bryła, dwuspadowy dach ceramiczny,
— układ i wykrój okien,
— podziały gzymsowe.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002 Dodał: Dariush Lukasik, 2020-12-28 21:37:39 |
|
|
| Budynek fundacji Marii Pulvermacher - nowsza część |
| Wrocław |
|
Zbudowany w latach 1935-36 w miejscu rozebranego skrzydła sali operacyjnej budynek fundacji M. Pulvermacher łączył się od strony wschodniej ze starszym budynkiem tej fundacji. Autorami projektu byli Richard Konwiarz i Alfred Weist. Trzypiętrowy budynek kryty wysokim dwuspadowym dachem mieścił na parterze przychodnię z poczekalnią i gabinetem zabiegowym a na wyższych piętrach sale chorych. Frontową elewację budynku od strony Podwala zdobił kamienny portal zwieńczony okrągłym miedzianym herbem Wrocławia wykonanym przez Hansa Beyssella oraz wielkoformatowe malowidło ścienne ilustrujące wprowadzenie w mieście reformacji oraz założenie Szpitala Wszystkich Świętych. Autorem malowidła był Otto Kalina. W ostatnich latach działalności szpitala im. Babińskiego w budynku tym mieściły się: ostry dyżur ortopedyczny i chirurgiczny, izba przyjęć na oddział ortopedyczny i urologiczny oraz sale operacyjne tych oddziałów. Herb nad wejściem został skradziony w roku 2013.
Dodał: ☻, 2020-12-28 11:28:45
więcej |
|
|
| Budynek fundacji Marii Pulvermacher - starsza część |
| Wrocław |
|
Budynek ufundowany przez założoną w roku 1868 fundację im. Marii Johanny Pulvermacher z domu Rieß - zmarłej w roku 1858 żony radcy miejskiego, która w swoim testamencie ustanowiła legat na rzecz szpitala Wszystkich Świętych. Autorem projektu zrealizowanego w latach 1869-70 budynku był miejski radca budowlany Carl Johann Christian Zimmermann. Obiekt przeznaczony był dla 80 chorych. Na parterze mieściły się sale przeznaczone dla osób zamożnych - siedem separatek, dwa mieszkania lekarzy, kuchnię, łazienkę, łaźnię parową, gabinety badań i inne pomieszczenia pomocnicze. Na pierwszym piętrze umieszczono oddział męski, a na drugim kobiecy. w latach 1903 i 1904 budynek nieznacznie rozbudowano. Od roku 1872 do 1891 mieściła się w nim uniwersytecka klinika chirurgii. W ostatnich latach działalności szpitala im. Babińskiego swoje pomieszczenia miały tu oddziały urologiczny, ortopedyczny i chirurgiczny, główny rentgen oraz Klinika Ortopedii i Klinika Traumatologii Narządów Ruchu Akademii Medycznej.
Dodał: ☻, 2020-12-28 11:28:02
więcej |
|
|
| Pomnik Kazimierza Domańskiego |
| Oława |
|
Był piątym dzieckiem Emilii i Łukasza Domańskich, miał trzech braci i cztery siostry. Ojciec zginął w 1944 rozstrzelany przez Niemców za współpracę z partyzantami AK. W 1945 rodzina Domańskich trafiła na Dolny Śląsk, do Niwnika. Niedostatek wielodzietnej rodziny był jedną z przyczyn tego, że Kazimierz Domański skończył swą edukację na trzech klasach szkoły podstawowej.
Wcześnie podjął samodzielną pracę, a w 1956 ożenił się z Bronisławą Bilewicz, która tak jak on przyjechała po wojnie z Kresów i od 1954 była zatrudniona w Jelczu, w magazynach zakładów samochodowych „Jelcz”. Ze związku urodzili się syn Stanisław (1958) i córka Grażyna (1962).
W 1966 uległ wypadkowi samochodowemu, w którym doznał urazu kręgosłupa i wstrząśnienia mózgu. W 1967 Kazimierz Domański podjął pracę jako malarz w kolejowych zakładach naprawczych i wraz z rodziną zamieszkał w Oławie. Po kilku latach (1974) zmienił mieszkanie w Oławie, a także zaczął zajmować się w wolnym czasie posiadaną w Nowym Otoku działką, na której zamieszkał w latach osiemdziesiątych XX wieku w związku z podjętą przez siebie misją religijną, którą prowadził do 2002 roku.
Prywatne objawienia
Według własnych relacji Kazimierz Domański doznał pierwszych objawień 8 czerwca 1983 roku. Wówczas to na jego działce przy ul. Nowy Otok w Oławie miała mu się objawić Matka Boska nakazując uzdrawianie ludzi. Tego samego dnia zbudował w swojej altance w ogrodzie działkowym ołtarzyk i zawiadomił miejscowego proboszcza. Sprawa została rozpowszechniona dzięki lokalnym mediom, w tym publikacji prasowej we wrocławskim czasopiśmie „Sprawy i Ludzie” oraz reportażu telewizyjnym.
Domański twierdził, że nawiedza go również Jezus Chrystus. 3 października 1984 roku Domański przekazał, że jednym z celów jego misji jest wybudowanie w miejscu objawień sanktuarium Matki Bożej Pokoju. W listopadzie 1985, gdy pierwsza fala zainteresowań oławskimi objawieniami opadła, Domański ogłosił, że Matka Boska pozwoliła nagrać swój głos na taśmę magnetofonową. Do Oławy znów ściągały tysiące wiernych, co niepokoiło MO, ale przede wszystkim miejscowe władze partyjne. Na działkach coraz częściej Kazimierz Domański głosił swoje orędzia, apelował m.in. o to, by kobiety nie chodziły w spodniach i by nie przyjmowano komunii świętej na stojąco.
Do miejsca objawień Domańskiego tysiącami przybywali pielgrzymi, co paraliżowało życie w mieście i było przyczyną sprzeciwu władz z okresu PRL. W 1985 i 1986 roku ruch pątniczy jeszcze bardziej wzrósł, kiedy miasto Oława wzięło udział w programie telewizji Turniej Miast oraz po wystąpieniu gen. Wojciecha Jaruzelskiego na plenum KC PZPR, który skrytykował to, co się działo na Dolnym Śląsku w związku z rzekomymi objawieniami
Pomimo oficjalnej krytyki ze strony Kościoła katolickiego Kazimierz Domański wraz z sympatykami na własnym gruncie w Nowym Otoku przy pomocy darowizn od pielgrzymów zbudowali kaplicę (nazywaną przez niego kościołem), plebanię i dom pielgrzymkowy. W ewidencji gruntów budynki te figurowały jako zabudowania gospodarcze. Zapraszał również do siebie różnych księży, emerytowanych lub spoza archidiecezji wrocławskiej, aby odprawiali tam msze święte. Gościł również u siebie innych kontrowersyjnych wizjonerów, m.in. Williama Kamma zwanego Małym Kamykiem.
Stanowisko Kościoła Katolickiego
17 stycznia 1986 roku Episkopat Polski po kilkuletnim zapoznawaniu się z treściami wizji wydał komunikat, w którym stwierdzono brak nadprzyrodzoności objawień oraz błędy doktrynalne. Jednym z takich błędów było twierdzenie, iż realna obecność Jezusa Chrystusa w konsekrowanych hostiach zanika w momencie przyjmowania Komunii Świętej w postawie stojącej.
Stowarzyszenie Ducha Świętego
16 czerwca 1999 roku w Sądzie Okręgowym we Wrocławiu Kazimierz Domański wraz z żoną Bronisławą zarejestrował Stowarzyszenie Ducha Świętego, które wywołało konflikt z Kościołem katolickim o charakter organizacji. Z powodu braku ustępstw ze strony samego Domańskiego Kuria Metropolitalna we Wrocławiu wydała decyzję o potraktowaniu ruchu jako sekty chrześcijańskiej oraz nałożeniu na stowarzyszenie i osoby je wspierające interdyktu kościelnego.
W połowie czerwca 2002 roku Kazimierz Domański z powodu problemów zdrowotnych (udar mózgu) znalazł się w szpitalu wojskowym we Wrocławiu. Na łożu śmierci zdążył pojednać się z Kościołem, otrzymując rozgrzeszenie i przyjmując sakrament namaszczenia chorych z rąk szpitalnego kapelana katolickiego. Arcybiskup metropolita wrocławski Henryk Gulbinowicz udzielił mu dyspensy i pozwolił na pogrzeb na cmentarzu w Oławie.
Po śmierci męża opiekę nad Stowarzyszeniem Ducha Świętego przejęła Bronisława Domańska. Ona też rozpoczęła zabiegi mające na celu likwidację sekty i delegalizację stowarzyszenia. W wyniku porozumienia od 2005 roku z kurią rozpoczął się proces przekazania majątku Stowarzyszenia Ducha Świętego Kościołowi katolickiemu. 17 listopada 2005 roku zabudowania prywatnej świątyni Matki Bożej Królowej Wszechświata Bożego Pokoju przy ul. Nowy Otok w Oławie zostały oficjalnie przekazane na cel organizowanej tam parafii rzymskokatolickiej Najświętszej Marii Panny Królowej. Kościół ten został uroczyście poświęcony przez metropolitę wrocławskiego, arcybiskupa Mariana Gołębiewskiego 22 sierpnia 2007 roku.
Opis z
Dodał: piotr brzezina , 2020-12-27 21:07:53
więcej |
